Υπάνθρωποι …
Με ρημάξατε …
Το «Κατηγορώ» μου αμείλικτο …
Θρασύδειλα ανθρωπάκια … Προσπαθείτε να σκηνοθετήσετε τη ζωή μου ερήμην μου, χωρίς αισχύνη …
Σκευωροί … Προσπαθείτε να ενεχυριάσετε μ΄ έναν τρόπο ληστρικό τα συναισθήματά μου, εκχυδαΐζοντας ό,τι πιο καθαρό και διάφανο υπάρχει στην ψυχή μου …
Ανδρείκελα, σοβαροφανείς ηθικολόγοι … Προσπαθείτε να παραχαράξετε τις αξίες και τα ιδανικά μου … Προσπαθείτε να με εξαναγκάσετε σε συνθηκολόγηση …
Δολοφόνοι … Προσπαθείτε να τυλίξετε το χαμόγελό μου σ΄ ένα βαρύ πέπλο θανάτου, καθιστώντας με ναυάγιο στον πιο ανήλιαγο βυθό …
Με ρημάξατε …
Το «Κατηγορώ» μου αμείλικτο …
Θρασύδειλα ανθρωπάκια … Προσπαθείτε να σκηνοθετήσετε τη ζωή μου ερήμην μου, χωρίς αισχύνη …
Σκευωροί … Προσπαθείτε να ενεχυριάσετε μ΄ έναν τρόπο ληστρικό τα συναισθήματά μου, εκχυδαΐζοντας ό,τι πιο καθαρό και διάφανο υπάρχει στην ψυχή μου …
Ανδρείκελα, σοβαροφανείς ηθικολόγοι … Προσπαθείτε να παραχαράξετε τις αξίες και τα ιδανικά μου … Προσπαθείτε να με εξαναγκάσετε σε συνθηκολόγηση …
Δολοφόνοι … Προσπαθείτε να τυλίξετε το χαμόγελό μου σ΄ ένα βαρύ πέπλο θανάτου, καθιστώντας με ναυάγιο στον πιο ανήλιαγο βυθό …
Κενόδοξοι, τιποτένοι ... Προσπαθείτε να υφαρπάξετε τα πολύτιμα όνειρά μου …
Μα γελιέστε ! Δεν παραδίδω τα όπλα εγώ ! Δε φυλακίζομαι εγώ !
Και παύω στο εξής ν΄ αγαπώ την ταραγμένη θάλασσα ! Παύω ν΄ αγαπώ τα μαύρα σύννεφα και τη βροχή ! Παύω ν΄ αγαπώ τα rekviem ! Κοιτάξτε με αλήτες ! Διώχνω μακριά τα φαντάσματα, δε θα με πνίγουν πια οι εφιάλτες ! Και δε χρειάζομαι πλέον κανέναν και τίποτα ! Απαλλάσσομαι για πάντα απ΄ ο,τιδήποτε και απ΄ οποιονδήποτε με κρατάει δέσμιο ! Στο εξής θ΄ αγαπώ μόνο τα καλοκαίρια ! Θ΄ αγαπώ μόνο τον ήλιο και την ήρεμη γαλάζια θάλασσα ! Τις χαρούμενες μελωδίες και τους αισιόδοξους στίχους ! Στο εξής θα ζω όπως μού κάνει κέφι και θα αδιαφορώ για το αύριο !
Παλιάνθρωποι, ακούστε με ! Μπορώ και κραυγάζω με ανακούφιση «Να γαμηθεί το σύμπαν ολόκληρο» !
(Απορώ … Γιατί ξαφνικά αισθάνομαι ότι με παγώνει ο φόβος … Γιατί με τυλίγει ξανά αυτό το τόσο γνώριμο και το τόσο ανυπόφορο συναίσθημα … Γιατί αλήθεια ... ).
Μα γελιέστε ! Δεν παραδίδω τα όπλα εγώ ! Δε φυλακίζομαι εγώ !
Και παύω στο εξής ν΄ αγαπώ την ταραγμένη θάλασσα ! Παύω ν΄ αγαπώ τα μαύρα σύννεφα και τη βροχή ! Παύω ν΄ αγαπώ τα rekviem ! Κοιτάξτε με αλήτες ! Διώχνω μακριά τα φαντάσματα, δε θα με πνίγουν πια οι εφιάλτες ! Και δε χρειάζομαι πλέον κανέναν και τίποτα ! Απαλλάσσομαι για πάντα απ΄ ο,τιδήποτε και απ΄ οποιονδήποτε με κρατάει δέσμιο ! Στο εξής θ΄ αγαπώ μόνο τα καλοκαίρια ! Θ΄ αγαπώ μόνο τον ήλιο και την ήρεμη γαλάζια θάλασσα ! Τις χαρούμενες μελωδίες και τους αισιόδοξους στίχους ! Στο εξής θα ζω όπως μού κάνει κέφι και θα αδιαφορώ για το αύριο !
Παλιάνθρωποι, ακούστε με ! Μπορώ και κραυγάζω με ανακούφιση «Να γαμηθεί το σύμπαν ολόκληρο» !
(Απορώ … Γιατί ξαφνικά αισθάνομαι ότι με παγώνει ο φόβος … Γιατί με τυλίγει ξανά αυτό το τόσο γνώριμο και το τόσο ανυπόφορο συναίσθημα … Γιατί αλήθεια ... ).